برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 122)- سر انجام در این آیه به همان دلیلی اشاره میکند که در داستان ابراهیم و نوح قبل از آن آمد، میگوید: «آن دو (موسی و هارون) از بندگان مؤمن ما بودند» (إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ).
ایمان است که روح انسان را چنان روشن و نیرومند میسازد که به سراغ احسان و نیکوکاری و پاکی و تقوا میرود.
ج4، ص158