تفسیر نور (محسن قرائتی)
«75» وَ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْکَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْکَ إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
و از اهل کتاب کسانى هستند که اگر او را بر اموال بسيارى امين گردانى، به تو باز مىگرداند و بعضى از آنان (به قدرى نادرستند که) اگر او را بر دينارى امين گردانى، آن را به تو برنمىگرداند، مگر آنکه (براى مطالبه آن) دائماً بالاى سر او بايستى، اين (خيانت در امانت،) به جهت آن است که گفتند: دربارهى امّيّين (غير اهل کتاب) هرچه کنيم بر ما گناهى نيست، در حالى که آنها آگاهانه بر خدا دروغ مىبندند.
جلد 1 - صفحه 543