1- آشنايى با تاريخ پر درد و رنج انبيا، سبب تسلّى پيامبر و پايدارى مؤمنان است.
«وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»
2- خداوند هر کس را در جاى خود کيفر و پاداش مىدهد. نَجَّيْناهُ ... إِلَّا عَجُوزاً
3- وابستگى فيزيکى سبب نجات نيست، وابستگى فکرى لازم است. «إِلَّا عَجُوزاً»
4- حساب انبيا از حساب همسرانشان جداست. نَجَّيْناهُ ... إِلَّا عَجُوزاً
5- اهل بيت انبيا، پيروان فکرى و عملى آن بزرگوارانند نه خانوادهى آنان. «نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ إِلَّا عَجُوزاً»
6- اگر رشد معنوى در کار نباشد، همسر پيامبر با ديگر افراد ذرّهاى فرق ندارد.
«فِي الْغابِرِينَ»
جلد 8 - صفحه 60
7- نجات و هلاکت به دست خداست. «نَجَّيْناهُ- دَمَّرْنَا»
8- از کنار ويرانهها و آثار باستانى، ساده و بىتوجّه نگذريم. «أَ فَلا تَعْقِلُونَ»
9- سرگذشت قوم لوط، مايهى عبرت براى همگان است. «أَ فَلا تَعْقِلُونَ»