تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ (158)
وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ: قرار دادند کافران ميان ذات سبحانى، وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً:
و ميان طايفه جن نسبتى و علاقه و پيوندى، وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ: و هر آينه مى‌دانند جن بدرستى که قايل اين قول، إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ: هر آينه حاضر شدگانند در روز حساب براى چشيدن عذاب و عقاب به جهت اين گفتار ناصواب. و نزد بعضى مراد از جن ملائکه‌اند، چه هر چه مخفى باشد عرب آن را جن گويند؛ بنابراين معنى آنکه: کفار گفتند ميان خدا و ملائکه نسبتى پيدا کردند و گفتند «الملائکة بنات اللّه» و ملائکه مى‌دانند که ايشان را در قيامت
جلد 11 - صفحه 165
حاضر خواهند کرد و از اين مقال از ايشان سؤال خواهند نمود و بدين مدعاى کذب و محال، عذاب و نکال خواهند چشيد.