تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ (173) وَ إِنَّ جُنْدَنا: و بدرستى که لشگريان ما که متابعان انبياى ما هستند، لَهُمُ الْغالِبُونَ‌: هر آينه ايشان غلبه کنندگانند بر کافران در دنيا و عقبى: اما در دنيا به نصب حجج و دلايل و معارک جهاد؛ اما در عقبى به علو شأن ايشان بر آنها چنانچه فرمايد: «وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ». «1» تنبيه: بدانکه مغلوبيت در بعضى موارد به سبب ظاهر نسبت به انبياء و اولياء، قادح آيه شريفه نباشد، زيرا شخص عاقل بصير که تدبر و تأمل در عاقبت امر نمايد هر آينه دريابد صدق فرمايش الهى را که غلبه به حجت و برهان انبياء و اولياء محقق و نصرت و غلبه واقعيه آنها در عالم مسلم باشد. سير تاريخى اين امر را ثابت گرداند که ياغيان و طاغيان عاقبت الامر نابود و آثار آنها بکلى محو «1» بقره/ 212. جلد 11 - صفحه 170 گرديد، و لکن حق و حقانيت انبياء و اولياء و نام نيک ايشان برقرار ماند؛ شاهد بزرگ داله بر تحقق و ثبوت اين مطلب قضيه فاجعه عاشوراى حضرت حسينى سلام اللّه عليه مى‌باشد که تمام عالم و عالميان را آگاه ساخته، ديده بصيرت بگشا و منظره عصر آن وجود مقدس را مشاهده نما با آنکه کثرت معاندين از آل سفيان و آل مروان و آل زياد عالم را پر کرده و با نهايت شناعت و ملعنت و هتاکى و بى‌باکى يزيد ملعون و تابعان او ظهور و بروز دادند و پافشارى و جديت را بر محو آثار نبوت نمودند و خود آن حضرت و بنى هاشم و اصحاب باوفاى او را شهيد کردند، ندانستند به هياهو و رجالکى نور شمس ولايت حضرت حسينى عليه السلام را نتوانند محو و خاموش کنند که بعد از هزار و سيصد سال غالبيت آن حضرت و مغلوبيت يزيد ملعون، اظهر من الشمس و حقيقت و حقيت‌ «إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ» به منصه ظهور و برقرار باشد.