تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ (177) فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ‌: پس آن هنگام که فرود آيد آن عذاب به ميان سراى ايشان، فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ‌: پس بد صبحى باشد صبح بيم شدگان. چون در ميان عرب قتل و غارت بسيار و هر لشکرى که قصد قبيله‌اى داشتند شبيخون مى‌زدند و در وقت صبح که موقع خواب بود بسر آنها مى‌ريختند و آنها را مستأصل مى‌ساختند، از اين جهت صباح ناميدند هرچند در وقت ديگر وقوع يافتى؛ و حق تعالى تشبيه فرموده که ناگهانى عذاب براى ايشان وارد و همه را مستأصل گرداند، اشارت است به آنکه عظمت عذاب آنها بر وجهى باشد که گنجايش هيچ مکانى نداشته باشد مگر فضاى واسع.