تفسیر نور (محسن قرائتی)
الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِکَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ «1»
ستايش، مخصوص خداوندى است که آفريدگار آسمانها و زمين است؛ فرشتگان را که داراى بالهاى (قدرت) دو تا دو تا و سه تا سه تا و چهار تا چهار تا هستند، رسولانى قرار داد. او هر چه را بخواهد در آفرينش مىافزايد، البتّه خداوند بر هر کارى تواناست.