تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «57» وَ ظَلَّلْنا عَلَيْکُمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْکُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‌ کُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ‌ و ابر را بر شما سايبان ساختيم و «منّ» و «سَلوى‌» بر شما نازل کرديم (و گفتيم:) از نعمت‌هاى پاکيزه‌اى که به شما روزى داديم بخوريد، (ولى شما با بهانه‌جويى‌هاى خود، کفران نعمت کرديد. بدانيد که) آنها به ما ستم نکردند، بلکه به خودشان ستم کردند.