برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 8)- از آنجا که در آیات گذشته مردم به دو گروه تقسیم شدند در این آیه یکی از ویژگیهای مهم این دو گروه را که در واقع سر چشمه سایر برنامههای آنهاست بیان کرده، میگوید: «آیا کسی که زشتی عملش در نظر او زینت داده شده، و آن را زیبا میبیند» همانند کسی است که واقعیات را آن گونه که هست زشت و زیبا درک میکند؟ (أَ فَمَنْ زُیِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً).
در حقیقت این مسأله کلید همه بدبختیهای اقوام گمراه و لجوج است که اعمال زشتشان به خاطر هماهنگ بودن با شهوات و قلبهای سیاهشان در نظرشان زیباست.
اما چه کسی اعمال سوء بدکاران را در نظرشان جلوه میدهد؟
بدون شک عامل اصلی، هوای نفس و شیطان است، اما چون خدا این اثر را در اعمال آنها آفریده میتوان آن را به خدا نیز نسبت داد، زیرا انسانها هنگامی که گناهی را مرتکب میشوند در آغاز از عمل خود ناراحت میشوند، اما هر قدر آن را تکرار میکنند از ناراحتی آنها کاسته میشود. تدریجا به مرحله بیتفاوتی میرسند، و اگر باز هم تکرار کنند زشتیها در نظرشان زیبا میشود.
ج4، ص60
سپس قرآن به بیان علت تفاوت این دو گروه پرداخته، میافزاید: «خداوند هر کس را بخواهد گمراه میکند و هر کس را بخواهد هدایت مینماید» (فَإِنَّ اللَّهَ یُضِلُّ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ).
روشن است این مشیت الهی توأم با حکمت اوست و به هر کس آنچه لایق است میدهد.
لذا در پایان آیه میفرماید: «مبادا بر اثر شدت تأسف و حسرت بر وضع آنها جان خود را از دست دهی» (فَلا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَراتٍ).
اما چرا حسرت نخوری؟ «برای این که خداوند از اعمال آنها آگاه است» و آنچه را شایسته آنند به آنها میدهد (إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِما یَصْنَعُونَ).