تفسیر نور (محسن قرائتی)
مَنْ کانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذِينَ يَمْکُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَکْرُ أُولئِکَ هُوَ يَبُورُ «10»
هر کس خواهان عزّت است، پس عزّت، همه از آن اوست (و به هر که بخواهد مىدهد.) تنها سخن (و عقيدهى) پاک به سوى او بالا مىرود، و کار شايسته آن را بالا مىبرد، و کسانى که براى انجام بدىها نقشه مىکشند، برايشان عذاب سختى است و نيرنگ آنان است که تباه مىشود.