1- استفاده نادرست ازموقعيّت، محبوبيّت ومسئوليّت، ممنوعاست. «ما کانَ لِبَشَرٍ»
2- کتاب و حکمت و نبوّت، انسان را از بشر بودن خارج نمىکند. «ما کانَ لِبَشَرٍ»
3- هدف انبيا، تنها نجات بشر از شرک نيست، بلکه رشد او تا مرحلهى ربّانى شدن است. «کُونُوا رَبَّانِيِّينَ»
«1». تفسير قرطبى.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». مستدرک، ج 4، ص 323.
جلد 1 - صفحه 549
4- راه ربّانى شدن، علمِ دين و درس کتاب است، نه تصوّف و چلّه نشينى. «1»
«رَبَّانِيِّينَ بِما کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ ...»
5- اگر تعليم و تعلّم و درس، انسان را ربّانى نکند، در واقع آن علم، علم نبوده است. «2» «رَبَّانِيِّينَ بِما کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ ...»
6- علماى ربّانى، مفسّران واقعى قرآن هستند. «کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْکِتابَ وَ بِما کُنْتُمْ تَدْرُسُونَ»
7- تعليم و تدريس کتب آسمانى، بايد هميشگى باشد. «کُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ ... تَدْرُسُونَ»
8- معلّمى، شغل انبياست. «تُعَلِّمُونَ الْکِتابَ»