1- ابر و باد و باران، به فرمان خداوند هستند. «ظَلَّلْنا عَلَيْکُمُ الْغَمامَ»
2- رازق بودن خداوند، محدود به شرائط خاصّى نيست. در بيابان بىآب و علف هم، رزق طبيعى مىفرستد. «وَ أَنْزَلْنا عَلَيْکُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى»
3- خداوند، رزق انسان را از حلال و پاکيزه مقدّر کرده است. «طَيِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ»
جلد 1 - صفحه 122
4- تخلّف از فرامين الهى، ظلم بر خويشتن است. «أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ»