تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِذْ نادى‌ رَبُّکَ مُوسى‌ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ «10» بعد از ذکر احوال کفار و تعداد نعم خود، بيان قصص پيغمبران خود فرمايد براى تسليه خاطر مبارک حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و تحريص آن حضرت بر صبر و اميدوارى آن سرور به نزول نصرت؛ پس ابتدا به قصه موسى و فرعون که اعظم و اکبر قصص است نموده‌ «2» و مى‌فرمايد: قصه اول: حضرت موسى عليه السّلام‌ وَ إِذْ نادى‌ رَبُّکَ مُوسى‌: و ياد کن زمانى را که ندا فرمود پروردگار تو موسى را، يعنى در وقتى که نزديک درخت رسيد و نورى از آن ظاهر گشت و از آنجا به‌ «1». توحيد المفضل، ص 176، چاپ سوّم. من منشورات مکتبة الدّاورى. «2». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 432 و 433، چاپ کتابفروشى اسلاميّه. جلد 9 - صفحه 399 او ندا فرمود به ايجاد صوت که: إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ، بعد او را ندا فرمود: أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ‌: به اينکه بيا به گروه ستمکاران به سبب کفر و بندگى گرفتن بنى اسرائيل و کشتن پسران آنان. نکته: ذکر «ائت» در مقام «اذهب» اشعار است بر آنکه حق سبحانه مستمع مجادله ايشان خواهد بود. «1»