تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَضِيقُ صَدْرِي وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ «13» وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ «14»
و سينه‌ام تنگ مى‌گردد و زبانم باز نمى‌شود، پس هارون را (نيز) رسالت بده (تا مرا يارى کند). وآنان بر (گردن) من (ادّعاى) گناهى دارند، پس مى‌ترسم مرا بکشند (و اين رسالت به پايان نرسد).