مراد از گناه حضرت موسى که در آيهى 14 آمده، ماجرائى است که در سورهى قصص آيهى 14 به آن اشاره شده است: موسى قبل از نبوّت وارد شهرى شد و ديد يکى از طرفدارانش با يکى از (قِبطيان) ياران فرعون درگير شدهاند. طرفدار موسى از او کمک
جلد 6 - صفحه 300
خواست و موسى به حمايت از او مشتى بر قبطى زد که او جان داد.
اين ماجرا در منطقه موجى ايجاد کرد که موسى مجبور به فرار شد و اين عمل موسى گرچه به قصد کشتن آن شخص نبود، بلکه براى حمايت از مظلومى بود، ولى باعث شد تا موسى نزد فرعونيان چهرهاى قاتل پيدا نمود، و هنگامى که موسى به مقام نبوّت رسيد به خداوند گفت: مىترسم ماجراى کشته شدن آن مرد قِبطى مانع کارم شود. (از کلمهى «کَلَّا» استفاده مىشود که عمل موسى قتل عمد نبوده است و گرنه خداوند به قاتل عمدى نمىفرمايد:
طورى نيست به تو اطمينان حمايت مىدهم.)