پیام‌های تفسیر نور

1- منّت گذاشتن و به رخ کشيدن، از ويژگى‌هاى مستکبران است. «أَ لَمْ نُرَبِّکَ فِينا» 2- اراده‌ى الهى، موسى را در دامن فرعون پرورش مى‌دهد. «أَ لَمْ نُرَبِّکَ» 3- اگر کسى را بزرگ کرديم، يا حرفه‌اى به او آموختيم، يا در امر ازدواج و مسکن و امثال آن به او کمکى کرديم، نبايد با اين دليل و بهانه، سخن حقّ او را نپذيريم. «أَ لَمْ نُرَبِّکَ فِينا وَلِيداً» 4- اولياى خدا نمک گير نمى‌شوند و محيط و جامعه در آنها اثر نمى‌گذارد. «لَبِثْتَ‌ «1». نازعات، 24. جلد 6 - صفحه 303 فِينا مِنْ عُمُرِکَ سِنِينَ» (موسى نگفت ما که مدّت‌ها سر سفره‌ى فرعون بوده‌ايم يا حال که همه تسليم او هستند و جامعه بر محور او مى‌چرخد، کمى کوتاه بيائيم و سکوت اختيار کنيم.) 5- حقّ نان و نمک آن نيست که صاحب حقّ را به حال خود رها کنيم و اشتباهات او را هم بپذيريم. (حضرت موسى نان و نمک فرعون را خورده بود، ولى او را به حال خود رها نکرد.) نُرَبِّکَ فِينا ... لَبِثْتَ فِينا 6- به توقّعات نابجاى مستکبران اعتنا نکنيم. ناسپاسى در برابر مستکبر، بد نيست. «وَ أَنْتَ مِنَ الْکافِرِينَ»