اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ أَ لَم نُرَبِّک‌َ فِينا وَلِيداً وَ لَبِثت‌َ فِينا مِن عُمُرِک‌َ سِنِين‌َ «18»
فرعون گفت به حضرت موسي آيا ما تربيت نکرديم تو را در حالي که بچه تازه متولد شده بودي و درنگ کردي در نزد ما از عمر خود سالهايي.
قال‌َ أَ لَم نُرَبِّک‌َ فِينا وَلِيداً موقعي که موسي متولد شد وحي الهي بمادرش رسيد:
وَ أَوحَينا إِلي أُم‌ِّ مُوسي أَن أَرضِعِيه‌ِ فَإِذا خِفت‌ِ عَلَيه‌ِ فَأَلقِيه‌ِ فِي اليَم‌ِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحزَنِي إِنّا رَادُّوه‌ُ إِلَيک‌ِ وَ جاعِلُوه‌ُ مِن‌َ المُرسَلِين‌َ فَالتَقَطَه‌ُ آل‌ُ فِرعَون‌َ- الي قوله تعالي- فَرَدَدناه‌ُ إِلي أُمِّه‌ِ- الآية (قصص آيه 7 الي 13) که موسي را در صندوق گذاشت و در رود نيل انداخت و آل فرعون او را گرفتند و نزد فرعون بردند و فرعون قصد قتل او را کرد آسيه زن فرعون مانع شد و گفت:
لا تَقتُلُوه‌ُ عَسي أَن يَنفَعَنا أَو نَتَّخِذَه‌ُ وَلَداً (قصص آيه 8) و هر چه مرضعه آوردند موسي پستان نگرفت و اعراض کرد تا اخت موسي گفت: من يک مرضعه در نظر دارم آمد خبر به مادرش داد و موسي برگشت بمادرش با حقوق کافي از فرعون و خداوند يک محبتي از موسي در قلب فرعون انداخت که بکمال عزت در دستگاه فرعون بود که ميگويد:
وَ لَبِثت‌َ فِينا مِن عُمُرِک‌َ سِنِين‌َ تا بحد رشد رسيد و آن قبطي را کشت و خداوند بموسي عطا فرمود علم و حکمت را که ميفرمايد وَ لَمّا بَلَغ‌َ أَشُدَّه‌ُ وَ استَوي آتَيناه‌ُ حُکماً وَ عِلماً (قصص آيه 14) و پس از کشتن قبطي فرار کرد که ميگويد: