تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَکَ الَّتِي فَعَلْتَ وَ أَنْتَ مِنَ الْکافِرِينَ «19»
فرعون بعد از تعداد نعمت خود و منت نهادن بر موسى عليه السّلام، بر سبيل توبيخ و سرزنش به او گفت:
وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَکَ الَّتِي فَعَلْتَ: و بجا آوردى آن کارى را که کردى، يعنى «فاتون» را که خباز من بود کشتى. وَ أَنْتَ مِنَ الْکافِرِينَ: 1- و تو از ناسپاسى مر نعمت مرا، قصد يکى از خواص مرا نمودى. 2- کفران نعمت من و حق تربيت من نمودى، زيرا فرعون مربى موسى عليه السّلام بود تا بزرگ شد. 3- معنى آنکه تو اکنون تکفير مردمان مىکنى، و بنابراين گفتن اين سخن به جهت آن باشد که موسى عليه السّلام پيش از اين بر طريق تقيه با فرعونيان رفتار مىنموده. 4- تو از کافران و ناگرويدگانى به الهه فرعون، و يا به نعمت او که به مخالفت برآمده اى 5- از کسانى هستى که کافرند در دين خود، زيرا آنها را خدايانى بود که پرستش آنها مىکردند؛ و لهذا فرمود خداى تعالى: «و يذرک و الهتک». «2»