تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَأْتُوکَ بِکُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ (37)
يَأْتُوکَ: تا بياورند تو را، بِکُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ: به هر بسيار بسيار جادوگر دانا و
جلد 9 - صفحه 416
سر آمد در فن سحر تا بر موسى غالب شوند و سحر او را در هم شکنند و از بين برند.
فرعون چون اراده کشتن حضرت موسى عليه السّلام نمود، اشراف گفتند: در کشتن موسى و هارون تعجيل مکن، زيرا اگر بکنى مردم را به شبهه اندازى؛ لکن تأخير انداز تا جمع شوند سحره براى مقاومت کردن با او و ثابت نشود حجت او بر تو. پس اشاره کردند به جمع کردن به گمان اينکه هرگاه زياد باشند سحره، غلبه کنند بر موسى و کشف نمايند حال او را. فرعون راضى گشت به آنچه گفتند و کوردل شد از آنچه مشاهده کرده بود از دو معجزه باهره که «حب الشىء يعمى و يصم» پس خواستند اين مناظره روز عيدشان باشد تا در محضر و منظر مردمان بسيارى واقع شود، و اين هم لطفى بود از خداى تعالى در ظهور امر حضرت موسى و کشف حقانيت امر نبوت بر حاضرين و اتمام حجت ناظرين.