تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ کانُوا هُمُ الْغالِبِينَ (40) لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ: شايد ما همه به اتفاق پيروى کنيم جادوگران را در دين ايشان نه موسى را در دين او، إِنْ کانُوا هُمُ الْغالِبِينَ‌: اگر باشند ايشان غلبه کنندگان بر موسى و هارون. نکته 1- ترجى به اعتبار غلبه است که مقتضى پيروى مى‌باشد، و مقصود اصلى ايشان از اين کلام آن بود که تابع موسى نشوند نه آنکه تابع سحره شوند، پس سوق کلام کردند در مساق کنايه؛ زيرا هرگاه تابع سحره شوند تابع موسى نخواهند بود. نزد بعضى معنى آنکه: شايد متابعت نمائيم سحره را در دفع موسى و مدد آنها کنيم؛ لکن قول اول اکثر و اوضح است. يا مراد ايشان به سحره موسى و قوم او بودند، يعنى بر سبيل استهزاء گفتند که ما تابع موسى و قوم او شويم اگر غالب شوند. «1» نکته 2- قوم فرعون معارضه کردند قول فرعون را که گفت «ان هذا لساحر عليم» به قول «يأتوک بکل ساحر عليم» و کلمه احاطه و صيغه مبالغه در آن ذکر کردند تا مطمئن سازند نفس فرعون را از قلق و او را ساکن سازند از اضطراب. «1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 443. چاپ کتابفروشى اسلاميّه. جلد 9 - صفحه 418