تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) فَأَلقَوا حِبالَهُم‌ وَ عِصِيَّهُم‌ وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرعَون‌َ إِنّا لَنَحن‌ُ الغالِبُون‌َ (44) ‌پس‌ سحره‌ القاء کردند انداختند ريسمانهاي‌ ‌خود‌ ‌را‌ و عصاهاي‌ ‌خود‌ ‌را‌ و گفتند قسم‌ بعزت‌ فرعون‌ محققا ‌هر‌ آينه‌ ‌ما غالب‌ هستيم‌. گفتند جيوه‌ ‌در‌ طنابها و عصاهاي‌ ‌خود‌ ريخته‌ بودند و ‌آنها‌ ‌را‌ مجوّف‌ و تو خالي‌ درست‌ کرده‌، بودند و ‌آنها‌ ‌را‌ بصورت‌ مار و حيوانات‌ قرار داده‌ بودند و بسيار ‌در‌ ‌اينکه‌ باب‌ صنعت‌ بکار زده‌ بودند ‌براي‌ اينکه‌ ‌در‌ مقابل‌ فرعون‌ و ‌اينکه‌ جمعيت‌ کذا علميت‌ ‌خود‌ ‌را‌ اظهار کنند و چون‌ شنيده‌ بودند ‌که‌ حضرت‌ موسي‌ عصا ‌را‌ انداخت‌ مار ‌شده‌ ‌بود‌ خيال‌ کردند آنهم‌ ‌از‌ همين‌ باب‌ ‌است‌ لذا قسم‌ ياد کردند ‌که‌ ‌اگر‌ موسي‌ يک‌ مار و افعي‌ نشان‌ داد ‌ما هزار مار و ساير حيوانات‌ ‌را‌ نمايش‌ ميدهيم‌ و چون‌ آفتاب‌ بلند شد ‌اينکه‌ طنابها و عصاهاي‌ مجوّف‌ بواسطه‌ آب‌ شدن‌ جيوه‌ها بحرکت‌ ‌در‌ آمد ولي‌ نه‌ طنابها و نه‌ عصاها بزرگ‌ شد و نه‌ ‌در‌ سير افتاد ‌پس‌ متحرک‌ ‌بود‌.

آیات این صفحه