تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ (48)
رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ: پروردگار موسى و هارون تا دفع توهم ربوبيت فرعون کنند و اشعار نمايند به آنکه موجب ايمان چيزى بود که از دست موسى و هارون جارى شد؛ و چون فرعون از ايمان سحره مطلع شد، آنها را طلبيد.
«1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 444، چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 9 - صفحه 423