اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا نَطمَعُ أَن يَغفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَن کُنّا أَوَّلَ المُؤمِنِينَ (51)
محققا ما طمع داريم و اميدواريم که خداوند بپوشاند خطاهاي ما را و ببخشد گناهان ما را چون ما اول کساني هستيم که ايمان آورديم.
اينکه اوليت نسبت باين جماعتي بود که مجتمع شدند و الا در همان دفعه اولي که در مجلس فرعون القاء عصا کرد و يد بيضاء ظاهر شد بعضي ايمان آوردند مثل آسيه زن فرعون و مؤمن آل فرعون و جمعي از بني اسرائيل.
(إِنّا نَطمَعُ) يعني نرجو و نتوقع اميد و تمني داريم.
(أَن يَغفِرَ لَنا) خداوند غفار الذنوب است حتي دارد انقدر پرده پوشي ميکند که از نامه عمل محو ميشود و بجاي او حسنات ثبت ميشود و از نظر ملائکه محو ميکند بخصوص ايمان که ميفرمايد
«الاسلام يجب ما قبله»
«و الايمان حسنة لا تضر معه السيئه».
(رَبُّنا خَطايانا) و در جاي ديگر ميگويد إِنّا آمَنّا بِرَبِّنا لِيَغفِرَ لَنا خَطايانا وَ ما أَکرَهتَنا عَلَيهِ مِنَ السِّحرِ (طه 73) و مراد از خطايا همان کفر و شرک و تعليم و تعلم سحر و اعمال آن و ساير معاصي و از کلمه وَ ما أَکرَهتَنا استفاده ميشود که اينها مجبور بودند و نميتوانستند مخالفت کنند در سحر.
(أَن کُنّا أَوَّلَ المُؤمِنِينَ) اوليت فضيلت دارد چنانچه در شأن امير المؤمنين دارد
«انه اول القوم اسلاما و اقدمهم ايمانا و احوطهم علي الاسلام»
بعلاوه اسلام و ايمان سحره
جلد 14 - صفحه 33
باعث شد که ديگران ايمان آوردند و مثوبات آنها را هم دارند.