نکته‌های تفسیر نور

افراد مرتد و از دين برگشتگان دو نوعند: الف: مرتدّ ملّى که پدر و مادرش هنگام انعقاد نطفه او کافر باشند، و او بعد از بلوغ اظهار کفر کند و سپس اسلام بياورد و پس از آن مجدداً از اسلام دست بردارد. چون اين شخص مسلمان زاده نيست، مجازاتش خفيف و سبک است. ب: مرتدّ فطرى که پدر يا مادرش هنگام انعقاد نطفه مسلمان باشند، و او پس از بلوغ اظهار اسلام کند و سپس از دين و آيين خويش دست بردارد و به اسلام پشت کند. اين چنين شخصى مجازات سنگينى همانند اعدام را در پيش رو دارد. از آيات متعدد قرآن استفاده مى‌شود که هر يک از کمالات و يا انحرافات در انسان، قابل افزايش ويا کاهش است. ازدياد علم مانند: «رَبِّ زِدْنِي عِلْماً» «1» افزايش هدايت مانند: «زادَهُمْ هُدىً» «2» افزايش گمراهى مانند آيه مورد بحث: «ازْدادُوا کُفْراً» گرچه راه توبه بر احدى بسته نيست، امّا نبايد گروهى از اين توبه‌ى مقدّس استفاده نادرست کنند. کسانى که از ايمان خود دست برداشته ودائماً بر کفر و لجاجت خود مى‌افزايند و جز لحظه‌ى مرگ يا غلبه‌ى مسلمانان در جنگ، توبه نمى‌کنند، توبه اين گونه افراد قابل قبول نخواهد بود، زيرا توبه، آداب و شرايط و شيوه‌اى دارد که شامل حال اين افراد نمى‌شود.