تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ (124)
إِذْ قالَ لَهُمْ: ياد بياور اى پيغمبر زمانى را که گفت مر ايشان را، أَخُوهُمْ هُودٌ: برادر نسبى ايشان حضرت هود عليه السّلام، أَ لا تَتَّقُونَ: آيا پرهيز نمىکنيد از شرک، يا نمىترسيد از نزول عذاب الهى و از عقاب سبحانى ترسناک نيستيد.
علامه مجلسى رحمه اللّه فرمايد: حضرت هود عليه السّلام اسمش «عابر» از اولاد سام پسر حضرت نوح عليه السّلام، و او را «هود» ناميدند به جهت آنکه هدايت يافت ميان قوم به امرى که آنها از آن گمراه بودند، و در سن چهل سالگى
جلد 9 - صفحه 464
مأمور شد به دعوت قوم. روزى در مجمعى حضرت هود عليه السّلام نزد ايشان آمد و گفت: اى قوم، پرستش کنيد خداى را که شما را آفريده و معبودى به غير او نيست. گفتند: اى هود، تو نزد ما ثقه و محل اعتقاد و امين بودى! فرمود: من رسول الهى هستم به شما، ترک کنيد بت پرستى را. به شنيدن اين کلام به خشم آمده بر روى او دويدند و گلوى او را فشردند به حدى که نزديک مردن رسيد دست از او برداشتند، و يک شبانه روز بيهوش افتاد.