تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّکُمْ بِما تَعْلَمُونَ «132» أَمَدَّکُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ «133» وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ «134» إِنِّي أَخافُ عَلَيْکُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ «135» و از خداوندى که مىدانيد چقدر کمکتان کرده پروا کنيد. او شما را با (بخشيدن) چهار پايان و فرزندان مدد کرده است. و باغها و چشمه سارها (به شما داده است.
اگر کفران کنيد) من بر شما از عذاب روز بزرگ مىترسم.