تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ أَ لا تَتَّقُونَ (142)
إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ: يادکن زمانى را که گفت مر ايشان را برادر ايشان از حيثيت قرابت و نسب، صالح بن عبيد، أَ لا تَتَّقُونَ: آيا نمىترسيد از عذاب خدا که به او شرک مىآوريد.