تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) إِذ قال‌َ لَهُم‌ أَخُوهُم‌ صالِح‌ٌ أَ لا تَتَّقُون‌َ (142) زماني‌ ‌که‌ فرمود ‌از‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ برادر ‌آنها‌ حضرت‌ صالح‌ آيا متقي‌ نميشويد! شرح‌ دعوت‌ حضرت‌ صالح‌ ‌را‌ ‌ما ‌در‌ جلد پنجم‌ صفحه‌ 365 ‌الي‌ 373 ‌در‌ 8 صفحه‌ ‌در‌ ذيل‌ ‌آيه‌ 73 ‌الي‌ ‌آيه‌ 80 ‌در‌ سوره‌ اعراف‌ و ‌در‌ جلد هفتم‌ صفحه‌ 76 ‌الي‌ 84 ‌در‌ ذيل‌ ‌آيه‌ 61 ‌الي‌ 68 ‌در‌ سوره‌ هود بيان‌ کرده‌ايم‌ مراجعه‌ فرمائيد و حديث‌ مفصلي‌ ‌که‌ ‌از‌ کافي‌ کليني‌ مسندا ‌از‌ ابي‌ حمزه‌ ثمالي‌ ‌از‌ حضرت‌ باقر (ع‌) ‌که‌ فرمود: حضرت‌ ‌رسول‌ (ص‌) پرسيدند ‌از‌ جبرئيل‌ ‌که‌ چه‌ نحو بوده‌ هلاکت‌ ثمود و قوم‌ صالح‌! جبرئيل‌ بيان‌ کرد ‌که‌ خلاصه‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌ما ‌در‌ ‌اينکه‌ دو مجلد تذکر داده‌ايم‌. جلد 14 - صفحه 72 و اجمالش‌ اينکه‌ حضرت‌ صالح‌ ‌در‌ سن‌ 16 سالگي‌ مبعوث‌ برسالت‌ و مأمور بدعوت‌ شد و ‌تا‌ سنش‌ ‌به‌ صد و بيست‌ سال‌ رسيد صد و چهار سال‌ دعوت‌ فرمود فقط ضعفاء و فقراء باو ايمان‌ آوردند و متکبرين‌ و اعيان‌ و اشراف‌ قوم‌ ايمان‌ نياوردند و عمر ‌آنها‌ طولاني‌ ‌بود‌ ‌بين‌ 300 سال‌ ‌تا‌ 1000 سال‌ و مرکز ‌آنها‌ ‌بين‌ شام‌ و مدينه‌ نزديک‌ يمن‌ ‌بود‌ و حضرت‌ صالح‌ فرمود ‌من‌ ‌از‌ دعوت‌ بشما ملول‌ شدم‌ ‌شما‌ ‌هم‌ ‌از‌ دعوت‌ ‌من‌ ملول‌ شديد بيائيد ميرويم‌ نزد بتها و آلهه‌ ‌شما‌ ‌من‌ ‌از‌ ‌آنها‌ حاجت‌ ميطلبم‌ ‌اگر‌ برآورده‌ شد ‌از‌ ميان‌ ‌شما‌ بيرون‌ ميروم‌ و دست‌ ‌از‌ دعوتم‌ برميدارم‌ و ‌شما‌ ‌هم‌ ‌از‌ خداي‌ ‌من‌ حاجت‌ طلبيد ‌اگر‌ برآورده‌ شد بمن‌ ايمان‌ آوريد گفتند انصاف‌ دادي‌ رفتند نزد بتها آنچه‌ حضرت‌ صالح‌ حاجت‌ طلبيد اثري‌ ديده‌ نشد فرمود ‌شما‌ حاجت‌ طلبيد ‌از‌ خداي‌ ‌من‌ گفتند ‌از‌ دل‌ سنگ‌ يک‌ شتر ‌با‌ ‌اينکه‌ خصوصيات‌ بيرون‌ آور حضرت‌ صالح‌ ناقه‌ عظيمه‌اي‌ بيرون‌ آورد گفتند بچه‌ بياورد فوري‌ بچه‌ زائيد و انقدر شير ميداد ‌که‌ تمام‌ قوم‌ ‌را‌ کفايت‌ ميکرد رؤساء ديدند ‌اينکه‌ معجزه‌ بزرگ‌ مشهود تمام‌ قوم‌ ميشود و ايمان‌ مي‌آورند رفتند بچه‌ ‌او‌ ‌را‌ کشتند و ناقه‌ ‌را‌ پي‌ کردند و سه‌ روز بيشتر طول‌ نکشيد ‌که‌ تمام‌ بصيحه‌ و صاعقه‌ هلاک‌ شدند. اقول‌: سه‌ نفر ‌از‌ خاندان‌ رسالت‌ يادي‌ ‌از‌ ناقه‌ صالح‌ و فصيل‌ ‌آن‌ کردند يکي‌ صديقه طاهره‌ ‌که‌ سيد بحر العلوم‌ ‌از‌ لسان‌ جده‌ ‌خود‌ ميفرمايد «خلوا ‌إبن‌ عمي‌ ‌او‌ لاکشف‌ بالدعاء رأسي‌ و اشکو للّه‌ شجوني‌ ‌ما ‌کان‌ ناقة صالح‌ و فصيلها بالفضل‌ عند اللّه‌ الا دوني‌» ديگر ابي‌ ‌عبد‌ اللّه‌ طفل‌ شيرخوار ‌خود‌ ‌را‌ دست‌ گرفت‌ عرض‌ کرد «رب‌ ‌لا‌ ‌يکون‌ اهون‌ اليک‌ ‌من‌ فصيل‌» ديگر حضرت‌ هادي‌ (ع‌) روزي‌ ‌که‌ پياده‌ ‌در‌ رکاب‌ متوکل‌ ميرفت‌ فرمود شست‌ پاي‌ ‌من‌ ‌در‌ نزد ‌خدا‌ افضل‌ ‌از‌ ناقه‌ صالح‌ ‌است‌. و پيغمبر (ص‌) قاتل‌ ‌علي‌ امير المؤمنين‌ ‌را‌ شقيق‌ عاقر ناقه‌ ثمود فرمود و يکي‌ ‌از‌ چهارده‌ نفر ‌که‌ اصحاب‌ تابوت‌ هستند ‌او‌ ‌را‌ معين‌ کردند بپردازيم‌ بتفسير آيات‌:

آیات این صفحه