در تفاسير آمده است، برخى اهل کتاب به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اشکال مىکردند که اگر تعاليم او موافق تعاليم انبياى پيشين همچون ابراهيم، موسى و عيسى عليهم السلام است، پس چرا گوشت و شير شتر را حرام نمىداند؟! اين آيه در جواب آنها نازل شد که تمام غذاها براى بنىاسرائيل حلال بوده است وتنها حضرت يعقوب بعضى از غذاها را بر خود ممنوع و حرام کرده بود. و دليل اين تحريم نيز چنانکه در بعضى تفاسير آمده، آن است که وقتى حضرت يعقوب گوشت شتر را استفاده مىنمود، موجب ناراحتى جسمى او مىشد، او از اين غذا پرهيز مىکرد «1» و بنىاسرائيل گمان مىبردند که اين يک حکم شرعى و حرام ابدى است.
«طَعام» به چيزى گفته مىشود که به ذائقهى انسان داراى مزه و طعم است و کلمهى
«1». تفسير عيّاشى.
جلد 1 - صفحه 566
«حِلّ» در برابر «عَقد»، به معناى آزادى و رهايى است.