تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما أَنْتَ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (154)
ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا: نيستى تو مگر آدمى مانند ما به صورت بشريت. چون قوم صالح وابسته صورت بودند و صالح را به صورت خود ديدند و از حقيقت حال او محجوب شدند، بهانه پيش گرفتند گفتند تو بشرى، دعوى رسالت چرا مىکنى. چون ترک اين ادعا نمىکنى و در اين باب مصرى، فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ: پس بياور نشانه اى از خوارق عادت اگر هستى تو از راستگويان در ادعا.