تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (175) وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌: و بدرستى که پروردگار تو هر آينه اوست غالب که هيچکس در انتقام کفار، او را ذليل نتواند کرد؛ مهربان که قبل از تنبيه و ارشاد و اتمام حجت عذاب نفرمايد؛ يا اهل ايمان را شريک ننمايد در عقاب کفار. تبصره: وجه مکررات قرآنى: 1- آنکه عوض شدن مخاطب در هر عصرى، مجوز تکرار لفظى و معنوى است. 2- يک عملى يا يک شخصى يا يک قومى از چند جهت قابل تحسين و تقبيح باشند، پس متکلم تکرار کند تحسين يا تقبيح آنها را و در هر مرتبه به يکى از اسباب حسن و قبح توجه دارد. 3- تأکيد در يک مطلب، مجوز تکرار آن مطلب باشد به يک لفظ يا به چند لفظ بقدر شدت و زيادتى تأکيد، خواه مکررات وصل به هم باشد مانند (انى لکم رسول امين، فاتقوا اللّه و اطيعون) که در اين سوره پنج بار هر دو با هم ذکر شده و دومى تنها «1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 477، چاپ کتابفروشى اسلاميّه. جلد 9 - صفحه 489 هشت مرتبه تکرار شده، يا دور از هم مانند (و ما اسئلکم عليه من اجر) مراد تکرار يک جمله و يک مطلب است نه تکرار الفاظ مفرده يا جمل ندائيه يا استفهاميه توبيخه، بلکه سرزنش و توبيخ به جهل يا ظلم يا تکذيب باشد تمام ممدوح و مستحسن باشد.