تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) فَأَسقِط عَلَينا کِسَفاً مِن‌َ السَّماءِ إِن‌ کُنت‌َ مِن‌َ الصّادِقِين‌َ (187) ‌پس‌ بينداز ‌بر‌ ‌ما پاره‌اي‌ ‌از‌ آسمان‌ ‌اگر‌ هستي‌ ‌از‌ راستگويان‌ و واقعا پيغمبري‌. «انبياء ‌را‌ مثل‌ ‌خود‌ پنداشتند» (مثنوي‌) ‌با‌ چنين‌ حسن‌ و ملاحت‌ ‌اگر‌ اينان‌ بشرند || ز آب‌ و خاک‌ دگر و شهر و ديار دگرند مکرر گفته‌ ‌شده‌ ‌که‌ معجزه‌ ‌در‌ تحت‌ اختيار انبياء نيست‌ فعل‌ الهيست‌ بدست‌ ‌آنها‌ صادر جلد 14 - صفحه 87 ميشود آنهم‌ باندازه‌اي‌ ‌که‌ حجت‌ ‌بر‌ ‌آنها‌ تمام‌ شود و ملعبه‌ ناس‌ نيست‌ ‌که‌ ‌هر‌ چه‌ ‌هر‌ ‌که‌ تقاضا کند ‌آنها‌ بجا آورند بعلاوه‌ ‌هر‌ کسي‌ قابليت‌ رسالت‌ ندارد. شرط بسيار ببايد ‌که‌ شود قابل‌ فيض‌ || و رنه‌ ‌هر‌ سنگ‌ و گلي‌ لؤلؤ و مرجان‌ نشود و شرائط نبوت‌ ‌را‌ مکرر اشاره‌ کرده‌ايم‌ ‌از‌ عصمت‌ و طهارت‌ نسب‌ و حسب‌ و افضليت‌ ‌در‌‌-‌ جميع‌ کمالات‌ و صفات‌ حميده‌ ‌از‌ جميع‌ افراد امت‌ و اينکه‌ علمش‌ موهوبي‌ بايد ‌باشد‌ تحصيلي‌ نباشد نقص‌ خلقتي‌ نداشته‌ ‌باشد‌ امراضي‌ ‌که‌ مورث‌ تنفر ‌است‌ نداشته‌ ‌باشد‌.

آیات این صفحه