تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ (204) جلد 9 - صفحه 504 چون حق تعالى ايشان را ترسانيد بوقوع عذاب، و آنها بر سبيل تکذيب و استهزاء تعجيل کردند، خداوند سبحان از روى توبيخ و تبکيت فرمود: أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ‌: آيا پس به عذاب ما شتابزدگى مى‌کنند و مى‌گويند «فامطر علينا حجارة فأتنا بما تعدنا» و حال آنکه در وقت مشاهده عذاب مهلت طلبند. و چون غرور کفار به جهت طمع آنها بود و به سبب بسيارى اهل و کثرت مال و طول عمر از عاقبت کار غافل بودند، لذا حق تعالى بر سبيل تقرير فرمود: