اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَ فَرَأَيت‌َ إِن مَتَّعناهُم سِنِين‌َ (205) ثُم‌َّ جاءَهُم ما کانُوا يُوعَدُون‌َ (206) ما أَغني عَنهُم ما کانُوا يُمَتَّعُون‌َ (207)
آيا پس مي‌بيني اگر آنها را سالهايي متمتع کنيم بلذائذ دنيوي پس از آن بيايد آنها را آنچه که بودند به آنها وعده داده شده از عذاب الهي بي نياز نميکند آنها را و نجات بخش نيست از آنها آنچه را که بودند متمتع ميشدند.
يکي از تفضلات الهي براي کفار و مشرکين و فساق و فجار تعجيل در مرگ آنها است زيرا اگر هر چه بمانند در دنيا بار خود را سنگين‌تر ميکنند و عذاب خود را زيادتر وَ لا يَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ کَفَرُوا أَنَّما نُملِي لَهُم خَيرٌ لِأَنفُسِهِم إِنَّما نُملِي لَهُم لِيَزدادُوا إِثماً وَ لَهُم عَذاب‌ٌ مُهِين‌ٌ (آل عمران آيه 178) بعلاوه ديگران را هم بکفر و ضلالت و معاصي دلالت ميکنند و عقوبت آنها را هم دارند و ظلم و فساد و تعدي نسبت بمؤمنين ميکنند عذاب آنها را هم دارند، بلي طول عمر خوب است براي کساني که اهل عبادت هستند بيشتر عبادت کنند و در مقام هدايت ديگران باشند که مثوبات آنها را هم داشته باشند و احسان بديگران کنند ثواب آن را هم دست بياورند.
بالجمله جميع نعم الهيه اگر بمصرف منظور الهي صرف شد نعمت و تفضل است و اگر بر خلاف مرضي الهي صرف شد بلا و نقمة است چه نعم داخليه جوارح و اعضاء چشم گوش، دست و پا، عقل قوه و قدرت و چه نعم خارجيه از دولت و ثروت و مکنت و غير اينها.
و يکي از حکم امهال اينها اينست که بسا در نسل آنها و لو هفتاد واسطه باشد يک مؤمن پيدا ميشود چنانچه در جهاد امير المؤمنين و حضرت سيد الشهداء همين نظر را داشتند باري بودن آنها در دنيا رفع عذاب آخرت آنها را نميکند.