تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ما أَغْنى عَنْهُمْ ما کانُوا يُمَتَّعُونَ (207)
ما أَغْنى عَنْهُمْ: بى‌نياز و دفع نکند از ايشان عذاب ما را، ما کانُوا يُمَتَّعُونَ:
آنچه بودند که به آن بهره‌ور و برخوردارى مى‌يافتند، يعنى تمتع دنيا و نعيم آن و طولانى عمر، دافع عذاب و مانع عقاب ايشان نخواهد بود، زيرا آن موجب ازدياد گناه و اکتساب اجرام ايشان بوده، پس چرا اتکال و اعتماد بر آن نموده به آن
جلد 9 - صفحه 505
نازان و شادمانند و از عاقبت حال خود انديشه نمى‌کنند. در کشّاف نقل نموده که ميمون بن مهران، صاحب مال و منال و آرزوى ملاقات حسن بصرى را داشت. روزى او را در طواف خانه کعبه ديد، گفت: مرا موعظه نما. اين آيه را خواند «ما أَغْنى عَنْهُمْ ما کانُوا يُمَتَّعُونَ» ميمون گفت: هر آينه مرا پند دادى و سخن را تمام نمود. «1» تتمه: تفسير برهان- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که فرمود:
حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در خواب ديد که بنى اميه بعد از او به منبر بالا مى‌روند و مردم را از راه حق گمراه مى‌کنند. حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله صبح نمود در حالتى که محزون و دلتنگ بود، پس جبرئيل نازل شد و عرض کرد؛ چه شده که شما را محزون و دلتنگ مى‌بينم اى رسول خدا؟ فرمود: اى جبرئيل ديشب چنين خوابى ديدم. جبرئيل عرض کرد: به آن خدائى که تو را مبعوث نمود بر حق، اين مطلب را من هيچ اطلاع ندارم. پس به آسمان عروج و مکثى نموده برگشت، و چند آيه آورده براى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله که باعث انس آن حضرت شد از جمله اين آيه (أَ فَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ) و سوره «انا انزلناه»؛ و حضرت صادق عليه السّلام فرمود: خداوند قرار داد شب قدر را براى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بهتر از هزار ماه سلطنت بنى اميه. «2»