خداوند، هر فرد و قوم گمراهى را زمانى هلاک مىکند که از قبل به آنان هشدار داده باشد، وگرنه عقوبت بدون هشدار ظلم است و ظلم در شأن خداوند نيست. قرآن، اين حقيقت را در آيات مختلف بيان کرده است:
* «وَ ما ظَلَمْناهُمْ» «1»* ما به آنان ظلم نکرديم.
* «وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً» «2»* خداوند ارادهى ظلم نمىکند.
* «فَما کانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ» «3»* شأن خداوند ظلم کردن نيست.
* «لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً» «4»، «لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً» «5» کمترين ستمى به آنها نخواهد شد.
* «لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا» «6»* خداوند به اندازه نخ درون هسته خرما وکمتر از آن ظلم نمىکند.
* «لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ» «7» خداوند به اندازهى سنگينى ذرّهاى ستم نمىکند.