پس از نزول آيه 214، پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله بستگانش را به مهمانى فراخواند و بعد از پذيرايى، سخن خود را آغاز و آنان را از شرک و بتپرستى نهى فرمود. «1»
کلمهى «عشيرة»، شايد به خاطر معاشرت بستگان با يکديگر است که در مورد خويشان بکار مىرود.
در نيکى به ديگران (مانند ديدوبازديد، انفاق، وام، ارشاد و امربه معروف) نزديکان انسان مقدّمند. «أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ الْأَقْرَبِينَ»
«1». تفسير مجمعالبيان.
جلد 6 - صفحه 377
گشودن بال، در قرآن دربارهى دو مورد آمده است: يکى پيامبر براى مؤمنين؛ «وَ اخْفِضْ جَناحَکَ لِمَنِ اتَّبَعَکَ» و ديگرى فرزند براى والدين، امّا در مورد فرزند کلمهى «ذل» نيز آمده است. «وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ» «1»
در آيهى «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَکَ» زنان نيز جزو مخاطبان بودهاند. «عَشِيرَتَکَ» شامل زن و مرد است و تفسير الميزان از طبرانى نقل کرده که پيامبر صلى الله عليه و آله زنان را نيز دعوت کرده بود.