برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 225)- سپس به دنبال آن این جمله را اضافه میکند: «آیا ندیدی که آنها در هر وادی سر گردانند»؟! (أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِی کُلِّ وادٍ یَهِیمُونَ).
آنها غرق پندارها و تشبیهات شاعرانه خویشتند، حتی هنگامی که قافیهها آنها را به این سمت و آن سمت بکشاند، در هر وادی سر گردان میشوند.
هنگامی که از کسی راضی و خشنود شوند او را با مدایح خود به اوج آسمانها میبرند، هر چند شیطان لعینی باشد! و هنگامی که از کسی برنجند چنان به هجو او میپردازند که گویی میخواهند او را به اسفل السافلین بکشانند، هر چند موجودی آسمانی و پاک باشد.