نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ «تَبارَکَ» ممکن است از واژه‌ى «برک» به معناى ثابت و پايدار باشد، و ممکن است از واژه‌ى «برکة» به معناى خير زياد باشد، يعنى کسى که قرآن را نازل کرد منشأ خيرات بسيار است که نمونه‌ى برکت و خير او همين نزول قرآن است. آرى چه برکتى بالاتر از قانون الهى که ميلياردها انسان را در طول تاريخ از ظلمات به نور هدايت کرده است. نزول، اگر در قالب «انزلنا» باشد به معناى فرستادن دفعى و يکجاست، ولى اگر در قالب‌ «نَزَّلَ» باشد به معناى فرستادن تدريجى است و قرآن داراى هر دو نزول است؛ يکبار در شب قدر به صورت دفعى بر پيامبر نازل شد، «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ» «1» و بار ديگر به صورت تدريجى و در مدّت 23 سال نازل شده است، «نَزَّلَ الْفُرْقانَ» همان گونه که در جاى ديگر قرآن مى‌خوانيم: «وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى‌ مُکْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلًا» «2» ما قرآن را قطعه قطعه فرستاديم تا بتدريج بر مردم بخوانى.