تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا إِنْ هَذا إِلَّا إِفْکٌ افْتَراهُ وَ أَعانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جاؤُ ظُلْماً وَ زُوراً «4»
و کسانى که کافر شدند، گفتند: اين قرآن جز افترايى که او بر خدا بسته است چيزى نيست و گروه ديگرى او را بر اين کار يارى کرده‌اند. پس به راستى (با اين سخن) ظلم و دروغى بزرگ را مرتکب شده‌اند.