نکته‌های تفسیر نور

در آيه‌ى قبل توقّع کفّار اين بود که پيامبر نبايد نياز جسمى داشته باشد و غذا بخورد و براى رفع احتياجات خود به ميان مردم بيايد، «ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْکُلُ الطَّعامَ وَ يَمْشِي فِي الْأَسْواقِ» در اين آيه توقّع اين است که پيامبر بايد خودکفا باشد تا به حضور در بازار و ميان مردم نيازى نداشته باشد، «يُلْقى‌ إِلَيْهِ کَنْزٌ أَوْ تَکُونُ لَهُ جَنَّةٌ» غافل از آنکه اين گونه خودکفائى منفى است، زيرا يک شخص مرفه و استثنائى چگونه مى‌تواند رهبر مردم رنج کشيده باشد.