در آيات قبل بيان شد که کفّار از پيامبر عزيز اسلام، توقّع گنج و باغ داشتند، اين آيه مى‌فرمايد: اگر خدا بخواهد به جاى يک باغ، باغ‌هايى را در اختيار پيامبر مى‌گذارد.
حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: اگر خداوند مى‌خواست هنگام مبعوث شدن پيامبران، درهاى گنج‌ها و معادن طلا و باغ‌هاى سرسبز و خرم را به روى آنان بگشايد، چنين مى‌کرد، ولى اگر اين کار را مى‌کرد مسأله‌ى آزمايش مردم از ميان مى‌رفت و همه‌ى آنان به عشق مال و رفاه گرد انبيا جمع مى‌شدند و نيّت‌ها خالص نبود. «1»
«تَبارَکَ» يا از «برک» به معناى ثابت و پايدار است و يا از «برکة» به معناى خير زياد. «2»