تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) قالُوا سُبْحانَکَ ما کانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِکَ مِنْ أَوْلِياءَ وَ لکِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّکْرَ وَ کانُوا قَوْماً بُوراً «18» (معبودها) گويند: خدايا! تو منزّهى، مارا نرسد که غير از تو سرپرستى بگيريم ولى تو آنان و پدرانشان را چنان کامياب گرداندى که ياد (تو و قرآن) را فراموش کردند و گروهى هلاک و سر در گم شدند.