1- تا با کتاب آسمانى انس نگيريم، حقّ تبليغ به ديگران را نداريم. آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ ... اذْهَبا
2- جانشين انبيا را نيز بايد خداوند تعيين کند. جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ ...
3- در مسئوليّت‌هاى بزرگ، به وجود وزير وهمکار نياز است. «جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً»
4- در برخى از دوره‌ها، انبيا متعدّد بودند، ولى رهبر يکى بود. «هارُونَ وَزِيراً»
5- در تبليغ، گاهى بايد افرادى را اعزام کرد تا با هم تبليغ کنند. «اذْهَبا»
6- اتمام حجّت با گمراهان لازم است. «اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ کَذَّبُوا»
7- انکار ولجاجت مردم، مانع لطف خداوند نيست. (پيامبر را براى هدايت آنان مى‌فرستد) «اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ کَذَّبُوا»
8- تکذيب پيامبر، تکذيب خداست. «کَذَّبُوا بِآياتِنا»
9- نتيجه‌ى تکذيب حقّ، قلع و قمع شدن است. «فَدَمَّرْناهُمْ»
10- نقل تاريخ و سرگذشت کفّار قبل و بيان هلاکت آنان، زمينه‌اى براى هشدار و نهى از منکر کفّار امروز است. «فَدَمَّرْناهُمْ»
«1». التحقيق فى کلمات القرآن.
«2». نمل، 31.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 256