اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَقُلنَا اذهَبا إِلَي القَوم‌ِ الَّذِين‌َ کَذَّبُوا بِآياتِنا فَدَمَّرناهُم تَدمِيراً (36)
پس گفتيم به موسي و هارون برويد بسوي قومي که تکذيب کردند آيات ما را، فرعون و هامان و قوم آنها پس هلاک کرديم آنها را چه هلاک کردني (فَقُلنَا اذهَبا) قصه موسي و هارون و فرعون و فرعونيان را خداوند در بسياري از سور قرآني بيان فرموده مخصوصا در سوره طه و شعراء و قصص در اينجا بطور اشاره ميفرمايد براي تسليت خاطر مبارک حضرت رسالت اينکه دو برادر آمدند در دربار سلطنتي فرعون.
جلد 13 - صفحه 617
(إِلَي القَوم‌ِ الَّذِين‌َ کَذَّبُوا بِآياتِنا) موقعي که آمدند و دعوت کردند و فرعون تهديد کرد آنها را و آنها گفتند ما با دليل و برهان آمده‌ايم مطالبه دليل کرد حضرت موسي عصا انداخت ثعبان عظيمي شد و دست مبارک را در جيب کرد و بيرون آورد مثل خورشيد نور ميداد تکذيب کردند و گفتند سحر است و موسي را ساحر عليم دانستند و سحره را جمع کردند و آنها سحر عظيم کردند و عصاي موسي تمام سحر سحره را بلع کرد و سحره ايمان آوردند و آيات ديگر موسي که ميفرمايد:
قال‌‌به «فِي تِسع‌ِ آيات‌ٍ» آنها را هم تکذيب کردند تا آنکه تصميم قتل موسي و کساني که ايمان آورده بودند نمودند و در تعقيب آنها آمدند تا رود نيل دريا به عصاي موسي شکافته شد و دوازده جاده ظاهر شد.
بني اسرائيل و کساني که ايمان آورده بودند گذشتند و فرعونيان داخل در اينکه جاده‌ها شدند تا تمام آنها که داخل شدند.
(فَدَمَّرناهُم تَدمِيراً) يک مرتبه آبها سر بهم آورد و تمام غرق شدند و هيکل فرعون روي آب افتاد و بني اسرائيل گرفتند و زخارف او را اخذ کردند و جثه او را موميا زدند و ميگويند تا کنون در خزائن مصر محفوظ مانده.