برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 67)- سپس به پنجمین صفت ممتاز «عباد الرحمن» که اعتدال و دوری از هر گونه افراط و تفریط در کارها مخصوصا در مسأله انفاق است اشاره کرده، میفرماید: «و آنها کسانی هستند که به هنگام انفاق، نه اسراف میکنند و نه سخت گیری، بلکه در میان این دو حد اعتدال را رعایت میکنند» (وَ الَّذِینَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ یُسْرِفُوا وَ لَمْ یَقْتُرُوا وَ کانَ بَیْنَ ذلِکَ قَواماً).
جالب توجه این که سخن را روی کیفیت انفاق آنان میبرد- اصل انفاق کردن را مسلّم میگیرد- و میگوید: انفاقی عادلانه و دور از هر گونه اسراف و سخت گیری دارند، نه آن چنان بذل و بخششی کنند که زن و فرزندشان گرسنه بمانند، و نه آن چنان سختگیر باشند که دیگران از مواهب آنها بهره نگیرند.