1- کيفرهاى قيامت، هم کمّى است، «يَخْلُدْ» و هم کيفى. «مُهاناً»
2- اسلام، بن‌بست ندارد. گنهکار نيز راه بازگشت دارد. «إِلَّا مَنْ تابَ»
3- در هنگام ارتکاب گناه، ايمان از کف مى‌رود، و هنگام توبه باز مى‌گردد. «إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ»
4- توبه، يک انقلاب همه جانبه است، نه يک حرکت سطحى ولفظى، عمل صالح
«1». بحار، ج 5، ص 155.
«2». احزاب، 30.
«3». بحار، ج 89، ص 283.
«4». هود، 19- 20.
جلد 6 - صفحه 286
نشانه‌ى توبه واقعى است. «تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ»
5- توبه و ايمان واقعى، کارهاى انسان را تغيير مى‌دهد و رفتار ناپسند او را اصلاح مى‌کند. «وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً»
6- همان گونه که خداوند در آفرينش هستى از خاک وکود، گُل مى‌سازد، سيّئات انسان‌ها را به حسنات تبديل مى‌کند. «يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»