کلمه‌ى «عبأ» به معناى وزن و سنگينى است و جمله‌ى «ما يَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّي» يعنى خداوند براى شما وزن و ارزشى قائل نيست، مگر در سايه دعا و عبادت شما.
کلمه‌ى «دُعاؤُکُمْ» دو نوع معنا شده است:
الف: دعا کردن شما به درگاه خداوند، که همين ناله‌ها و تضرّع‌ها و دعاها سبب عنايت خداوند به شماست.
جلد 6 - صفحه 290
چنانکه در حديث مى‌خوانيم: کسى که اهل دعا باشد، هلاک نمى‌شود. «1» بعد خداوند از گروه مقابل که اهل دعا نيستند شکايت مى‌کند که شماحقّ را تکذيب کرديد و به جاى نيايش به سراغ بت‌ها و هوسها و طاغوت‌ها رفتيد وحقّ را تکذيب نموديد که کيفرتان را خواهيد ديد.
ب: دعوت خداوند از مردم، زيرا سنّت الهى دعوت از مردم براى پذيرفتن حقّ و اتمام حجّت بر آنان است و اگر اين دعوت نباشد؛ «لَوْ لا دُعاؤُکُمْ» مردم ارزشى ندارند. آنچه آنان را موجود برتر و ارزشمند مى‌کند، همان پذيرش دعوت خداوند مى‌باشد، ولى شما دعوت الهى را نپذيرفتيد و تکذيب نموديد، پس اميد خيرى در شما نيست وبه کيفر عملتان مى‌رسيد.
خداوند در يک جا مى‌فرمايد: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» «2» بشر را براى عبادت آفريدم و در اين آيه مى‌فرمايد: اگر دعاى انسان نبود، او ارزشى نداشت، بنابراين دعا روح و مغز عبادت است. چنانکه در روايت مى‌خوانيم: «الدعاء مخ العبادة» «3»