1- ظلم و گناه، زمينه‌ساز تغيير و تحريف قانون است. «فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا»
2- تا وقتى که روش و شيوه کارى بيان نشده، انسان آزاد است تا با نظر خود عمل کند، ولى بعد از بيان روشها، عذرى در تغيير آن نيست. «قِيلَ لَهُمْ»
3- جزاى تحريف گران قوانين الهى، قهر و عذاب است. «رِجْزاً مِنَ السَّماءِ»
4- همه‌ى پاداش‌ها و کيفرها مربوط به آخرت نيست، بلکه بعضى از کيفرها در همين دنيا صورت مى‌پذيرد. «فَأَنْزَلْنا ... رِجْزاً مِنَ السَّماءِ»
5- اگر کج‌روى براى انسان عادت شد، قهر الهى فرا مى‌رسد. «کانُوا يَفْسُقُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 124