کلمهى «يَأْتَلِ» از ريشه «الو» به معناى کوتاهى کردن و يا از «الى» به معناى سوگند ياد کردن است، همانند «ايلاء» در مباحث فقهى. «1»
«عفو» به معناى بخشيدن است و «صَفح» به معناى ناديده گرفتن که مرحله بالاتر از عفو است. بعضى گفتهاند که «صفح» آن عفوى است که در آن ملامت نباشد.
در آيات قبل از کسانى که تهمت مىزنند به شدّت انتقاد شد، بعضى از اصحاب سوگند ياد کردند که به افراد تهمتزن هرگز انفاق نکنند، اين آيه مىفرمايد: به خاطر لغزشهاى قبل، محرومان را بىنصيب نگذاريد. (شأن نزول)